Bazen hayatlarımızın bir bölümü bitiyor. İnsan korku içinde, bitmemesi için elinden ne geliyorsa yapıyor. Bazen de sadece dua edebiliyor.
Fark edemiyoruz o an. Ne kadar yanlış ve karanlık bir yerde olduğumuzu, bitmesin diye çıldırdığımız o anda aslında kendi varlığımızı oluşturamadığımızı...
Karanlığın içerisinde başlayan bir gün doğumu gibi. Bir saniye öncesinden o kadar farklı ki... Farklı olduğu için de o kadar korkutucu. Alevle kaplanıyor sanki gökyüzü. Karanlıkla ışığın, sonla başlangıcın birbiriyle kavgası gibi.
Bazen o anın içinde olup direnmektense, savaşmaktansa insan geri çekilebilmeli.
Belki de yeni gelen, öncekinden daha sensindir.
We use cookies to improve your browsing experience, analyze site traffic, and offer you the best art experience. You can review our cookie notice for detailed information.
Cookie Notice
