Merkezin Sessizliği

Bu organik form, zamanın iç içe geçmiş katmanlarının bir noktada açılarak sessizlik içinde görünür hâle gelişini temsil eder. Merkezdeki boşluk, başlangıç ile bitişin aynı anda var olduğu, sesin yerini farkındalığa bıraktığı bir durma hâlidir. Renklerin akışı ise zamanın, sessizliğin içinde bile durmadan dönüşmeye devam ettiğini fısıldar.