Ashâb-ı Kehf (Yedi Uyurlar) anlatısını konu alan eser, mağarada uyuyan yedi insanı ve onlara eşlik eden köpeği minyatür sanatının anlatım diliyle yorumlamaktadır. Mağaranın koyu zemini, figürlerin canlı renklerini belirginleştirirken birbirine yaslanan bedenler, ortak bir sığınma ve derin uyku hâlini yansıtmaktadır. Kompozisyon, zamanın gündelik akışından uzaklaşan bir sessizlik duygusu uyandırmaktadır.
Figürleri çevreleyen kayalıklar, yer yer yüz ve canlı biçimlerini çağrıştıran oluşumlarıyla doğayı anlatının etkin bir parçasına dönüştürmektedir. Yeşil, mor ve toprak tonlarının iç içe geçtiği yüzeyler, mağaranın çevresinde katmanlı bir görünüm oluşturmaktadır. Sol üst bölümde kayalıkların arasından yükselen ağaç ise yaşamın sürekliliğini ve yeniden uyanışı çağrıştırmaktadır. Eserde uyku, korunma ve zaman kavramları, insan ile doğa arasındaki ilişki üzerinden ele alınmaktadır.
We use cookies to improve your browsing experience, analyze site traffic, and offer you the best art experience. You can review our cookie notice for detailed information.
Cookie Notice