"...sular tekneyi açığa sürüklüyor. artık hiçbir şey mümkün değil. kaldı ölü bir denizin ortasında kanayan elleri ve emanetiyle İsmail. ilkönce küfretti. sonra, «elham» okumak geldi içinden. sonra, güldü, eğilip okşadı mübarek emaneti. sonra... sonra, malûm olmadı insanlara Arhavili İsmail'in âkıbeti..."
Nazım Hikmet. /Kuvayi Milliye Destanı/Arhavili İsmail'in hikayesi.
