Çocukluğum - Nurhak Sakarya

Hayatımın ilk dönemlerinde çevreme bazen görünür, bazen görünmez duvarlar örüldü. Büyüdükçe çevremdeki duvarları sağlamlaştırdılar. Arkadaşlarımla, kardeşimle, kısaca hayatla aramdaki duvarlar. Oysa benim görmediğimi ya da içinde yaşamak zorunluluğumu kabul ettiğimi düşündükleri noktada, ben savaşma gücümü topluyordum, fark ettirmeden. Gücümü bulduğumda, yavaş ve sessizce ilk duvarı yıktım, dışına çıktım, arkamdan geri ördüm onlqra fark ettirmeden… Halka halka, adım adım, sakin ama emin ve güç bularak çıktım her bir sınırlar çemberinden sessizce fark ettirmeden. O yüzdendir aşk değil de kendi duvarlarını da beraberce yıkabileceğim bir hayat arkadaşı seçtim. Onun farkına varmadığı duvarlarımızı gördük beraber ve son halkaları da birlikte aştık bu sefer yıka yıka… İşte resimlerime hep çizdiğim o spiraller ya da iç içe halkalar benim için inşa edilmiş benim geride bıraktığım duvarlar, sınırlar, engeller… O spiraller benim gücüm, savaşım, sessiz sabrım, hayatla verdiğim alma verme, yıkma inşa etme ve yola devam edebilmem… Her bir spiral Benim, Benim Hayatım, Benim Yaşama Sevincim… Ben ile başlayan Biz ile devam eden…