Zihnin Labirentleri serisi, insanın iç dünyasını kaçış, yüzleşme ve yön kaybı ekseninde ele alan kavramsal bir bütün olarak okunur. Geometrik labirent formları, zihnin katmanlı yapısını ve düşüncenin dolaşıklığını simgelerken; figürler bu yapının içinde sıkışmış, arayan ya da direnmeye çalışan özneyi temsil eder.
Seride mekân, fiziksel bir alan olmaktan çıkar; bilinç, bellek ve iç çatışmaların sahnesine dönüşür. Labirent, hem koruyucu hem de hapseden bir yapı olarak, insanın kendinden kaçma arzusuyla kendi gerçeğine çarpışını görünür kılar. Mitolojik ve tarihsel göndermeler ise bireysel deneyimi zamansız bir sorguya bağlar: insanın kendini arama hâli.
Bu çalışmalar, izleyiciyi bir çıkış vaadine değil, durup düşünmeye davet eder. Çünkü burada asıl mesele labirentten çıkmak değil, onun içinde kalabilme cesaretidir.
Bahar Özkaya
