The Gravity of Hope - Ayşin YAZICI

"Çocuk balonu tutuyordu. Ama aslında soru şuydu: Balonu mu tutuyordu, yoksa balon mu onu? İp inceydi. Neredeyse yok gibi. Ama kopmuyordu. Gökyüzü yukarıdaydı, ama uzak değildi. Sadece bırakılması gereken bir mesafe kadar yakındı. Çocuk bunu bilmiyordu. O sadece tutmayı biliyordu. Çünkü bazı şeyler öğretilmez— hissedilir. Balon hafifti. Ama taşıdığı şey hafif değildi. İçinde umut vardı. Ve umut, her zaman yukarı gitmek ister. Ama insan… insan tutmak ister. Kaybetmemek için. Kontrol etmek için. Anlam vermek için. İşte gerilim tam burada başlar: Yukarı çıkmak isteyen bir şey ve aşağıda tutmak isteyen biri. Ne bırakmak kolaydır ne de sonsuza kadar tutmak mümkün. Zaman geçtikçe çocuk fark eder— ip sadece bağlamak için değil, anlamak içindir. Ve bir gün, o an gelir. Ne korku vardır, ne acele. Sadece netlik. El gevşer. Balon yükselir. Ve çocuk ilk defa şunu anlar: Umut, sahip olunan bir şey değildir. İzin verilen bir şeydir."