Bu eser, atlıkarınca metaforuyla içsel yolculuğun yalnızca dönen değil, aynı zamanda yükselen bir ritim olduğunu anlatır. Tekrarlayan deneyimlerin içinde saklı olan ilerleyişi, görünmeyen yükselişi ve içsel olgunlaşmayı temsil eder.
“Dikey Atlıkarınca”, izleyiciyi kendi içindeki yükselişi fark etmeye davet eder.
We use cookies to improve your browsing experience, analyze site traffic, and offer you the best art experience. You can review our cookie notice for detailed information.
Cookie Notice