Bu eser, insan ile doğa arasındaki kadim ilişkiyi çağdaş bir görsel dil üzerinden ele alır. Figür ve at arasındaki sessiz karşılaşma; güven, denge ve karşılıklı varoluş fikrini simgeler. Renk katmanları ve ışık geçişleri, mekânın gerçekliğini kırarak sahneyi zamansız bir atmosfere taşır. Geleneksel figüratif anlatım, soyut ve deneysel renk müdahaleleriyle birleşerek, izleyiciyi görünenin ötesinde bir algı alanına davet eder. Eser, kontrol ile özgürlük, güç ile kırılganlık arasındaki ince sınırı sorgulayan bir anlatı sunar.
