Bu eser, insan ile doğa arasındaki yolculuğu dingin bir zaman aralığında ele alır. At üzerinde ilerleyen figür, hareket hâlinde olmasına rağmen içsel bir duraksamayı temsil eder. Yarı saydam renk katmanları ve yumuşak geçişler, mekânı belirgin olmaktan çıkararak anıyı andıran bir atmosfer yaratır. Doğal peyzaj ile figür arasındaki sınırlar bilinçli olarak silik bırakılmış, böylece beden, hayvan ve çevre tek bir bütün hâline getirilmiştir. Eser; yön bulma, aidiyet ve içsel denge arayışını, sessiz ve şiirsel bir anlatımla izleyiciye sunar.
