Epiphany - Pınar Soytürk

Epiphany, ölümlü insanın sonsuzluğa ulaşma arzusunu gerçek ile düşsel olanın iç içe geçtiği sembolik bir anlatı üzerinden ele alır. Kompozisyonun merkezindeki geyik; yaşam döngüsü, masumiyet, ruhsal rehberlik ve ölümsüzlük kavramlarıyla ilişkilendirilir. Her yıl dökülüp yeniden büyüyen boynuzları, yenilenme ve süreklilik düşüncesini çağrıştırırken ağacın dallarını andıran yapısı yaşam ağacı imgesiyle görsel bir bağ kurar. Kadın figürünün yüzünü örten geyik maskesi, 1972 yılında düzenlenen Rothschild kostüm balosundaki bir maskeden esinlenerek oluşturulmuştur. İnsan ile hayvan arasındaki sınırı belirsizleştiren bu maske, figürün kimliğini gizlerken onu kompozisyonun sembolik ve düşsel dünyasının bir parçasına dönüştürür. Maskenin gözlerinden süzülen lapis lazuli taşları; bilgiye, öze ve bilince ulaşma arzusunu temsil eder. Figürün elinde tuttuğu beyaz zambaklar ise saflık ve masumiyet kavramlarını çağrıştırır. Eserde insan, hayvan ve bitkiye ait imgeler aynı anlatı içerisinde buluşarak yaşam, ölüm, yenilenme ve sonsuzluk arasındaki döngüsel ilişkiyi görünür kılar. Epiphany adı da bu sembolik karşılaşmanın merkezinde yer alır; bir şeyin aniden görünür hâle gelmesi, kavranması ya da açığa çıkması düşüncesine gönderme yapar. Böylece eser, sonsuzluğu arayan insanın doğayla kurduğu ilişkiyi fiziksel dünyanın ötesine uzanan bir arayış olarak ele alır.