İris, görme ve algı arasındaki ince çizgide konumlanır. Çiçek formu üzerinden hem dış dünyaya hem de içsel bir bakışa referans verir. Eser, yoğun bir duygusal süreçten sonra sanatla kurulan bağın, yeniden denge ve canlılık arayışının bir yansımasıdır.
