"The Architecture of Self" - Ayşin YAZICI

"Başlangıçta hiçbir plan yoktu. Sadece parçalar vardı. Anlam verilemeyen renkler, yarım kalmış hisler, açıklanamayan tepkiler… Hepsi dağınık, hepsi bağlantısız. İnsan önce kendini bir bütün sanıyor. Sonra fark ediyor—aslında bir inşaat. Her deneyim bir kat çıkıyor. Her hata bir çatlak bırakıyor. Her kayıp, yapının içinden bir parça söküp alıyor. Ama garip olan şu: Yapı hiçbir zaman yıkılmıyor. Sadece değişiyor. Bir gün, aynaya baktığında ilk defa dışarıyı değil, içeriği görüyorsun. Renklerin neden orada olduğunu. Bazılarının neden bu kadar keskin, bazılarının neden silik kaldığını. O an anlıyorsun— Bu bir beden değil. Bu, senin mimarin. Ve sen, hem taşıyıcısın hem de mimar. Ama kontrol sandığın şey, aslında sadece yön verme çabası. Çünkü bazı katlar sen istemeden çıkılıyor. Bazı duvarlar sen fark etmeden yıkılıyor. Zamanla kabulleniyorsun: Mükemmel bir yapı yok. Bitmiş bir versiyon yok. Sabit bir “sen” yok. Sadece sürekli yeniden kurulan bir sistem var. Ve belki de ilk defa, onu düzeltmeye çalışmayı bırakıp, onu anlamaya başlıyorsun."